• Polyphase Monthly
  • duraksamalar
  • Arşiv
  • RSS
  • İletişim

b is for jeff.

all this has happened before, all will happen again.

tüm o güzel yüzler ve vazgeçilen alışkanlıklar

hiçbir şeye ihtiyacımız yok bizim. insan şu an yaşadıklarını, düşündüklerini, elde ettiklerini, olduklarını, her şeyini bir kenara bırakıp kaldığı yerden devam edebilir. en başa da dönebilir. en sona da gidebilir.

hiçbir şeye ihtiyacımız yok. her şeyi gören gözlerinden ve her şeyi duyan kulaklarından başka. görmek veya duymaksa mecazi değil, orada. all-seeing eye & all-hearing ear.

bir şeyleri bilmeniz için, bir şeyleri öğrenmeniz için çok fazla uğraşmanıza gerek yok. doğru zamanda, doğru yerde, doğru mesafede ve doğru noktada olmak yetiyor.

şimdi olmak yetiyor. burada olmak yetiyor. şimdi burada olmak yetiyor. daha fazlasına gerek yok, ama ondan öte ihtiyacımız yok.

bu sabah uyandığımda duvara bakarken düşündüğüm ve yazdığım satırlar bunlardı. belki o an yazsam onları buraya, daha farklı olacaktı söylediklerim. ya da bu yazıyı düşündükten sonra tekrar uyuyakalıp görmeye başladığım ve hiç beklemediğim o rüyayı görmeden önce yazsam bambaşka olurdu bu sözler. bu yazı için seçtiğim şarkı, “all the pretty faces” olurdu.

bir rüyamda ilk defa müzik çalıyordu. öyle bir mekanda çalan arkaplan müziği de değil, sanki bir klip izliyordum. hem de tam tamına, geçen bir ayımın özeti. rüyanın ilginç yanıysa sanırım durmadan uyanmaya çalışıyordu beynim, bulunduğu zamanı ve mekanı reddedercesine. öyle çok gerçeküstücü bir mekan ve zaman yoktu, saat 13:30 ve ben de uyuyakalmadan önce yattığım yatakta devam ediyordum. oda aynıydı, üzerimdekiler aynıydı, içerdekiler aynıydı, dışardakiler aynıydı. ama tüm parçaları tek tek birleştiriyordu. diyordu ki sanki; bu hikâyenin sonuna geldik, bu da özeti.

çalan şarkının da “breaking the habit” olması sanırım bir aydır yaşadığım rüyamın, ve o an görmekte görmekte olduğum rüyanın yegane mesajıydı. bırakıyordu alışkanlığını.

gözlerini açtığında farklı bir kız vardı karşısında. rüyadaki kız değildi, o tanıdığı kız değildi. sadece durduğu yer aynıydı. kız, “ben çıkıyorum” dedi. çocuk onunla beraber çıktı odadan, ve ilk defa onu bırakırken “görüşürüz” demedi.

  • 1 yıl önce
  • Kalıcı bağlantı
  • Paylaş
    Tweet
← Önceki • Sonraki →

Portrait/Logo

Hakkında

Editor. Journalist. Visual artist. Videographer. DJ. Or you can call me the jerk with a god obsession.

about.me/berkantakarcan →

tanrı, her yerde

  • @berkantakarcan on Twitter
  • Facebook Profile
  • berkantakarcan on Vimeo
  • berkantakarcan on Youtube
  • berkantakarcan on Flickr
  • berkantakarcan on Pinboard
  • a-smurf on Last.fm
  • berkantakarcan on Soundcloud
  • berkantakarcan on Grooveshark
  • berkantakarcan on Foursquare
  • Google
  • Linkedin Profile

Twitter

loading tweets…

şunlar da güzeldir.

  • Fotoğraf aracılığıyla nudesim
    Fotoğraf aracılığıyla nudesim
  • Fotoğraf aracılığıyla 4gifs
    Fotoğraf aracılığıyla 4gifs
  • Fotoğraf aracılığıyla fuckyeahdementia
    Fotoğraf aracılığıyla fuckyeahdementia
  • Fotoğraf aracılığıyla fuckthereallife
    Fotoğraf aracılığıyla fuckthereallife
Daha fazla gör →
  • RSS
  • Rastgele
  • Arşiv
  • İletişim
  • Mobil

tüm hakları saklı olabilir, aman diyeyim..

Tumblr kaynaklı